Gezien

Het schemert als ik de hoek omga en bijna tegen een medewandelaar op loop. Zijn witte stok met rode strepen verkent tikkend de weg. ‘Goedenavond!’ De man was me afgelopen winter voor het eerst opgevallen. Door sneeuw en ijs zocht hij trefzeker zijn weg. Hij vraagt me of ik hier op de hoek woon. Opeens pakt hij vertrouwelijk mijn arm: `Ahhh, u bent de pianist… Ik geniet altijd zo van uw spel in het voorbij gaan…’ Een oudere vriendin uit de wijk die ik over de ontmoeting vertel roept uit: ‘Dat is mijn broer…!’

Over Esseline van de Sande

Opmerkelijke Ontmoetingen Wondrous Encounters
Dit bericht werd geplaatst in Fenomenologie en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s