Joan Ferrier Penning 2016

Dames en heren, lieve mensen,

Wat een warme sfeer, wat een warm bad, wat een warme familie. Wat een passie hier vanmiddag in de ontmoeting. Ik voel me erg welkom. Het is een verrassing en bijzondere eer de eerste Joan Ferrier Penning te mogen ontvangen.

UnknownJoan Ferrier werd geboren in Suriname op 14 december 1953 in Suriname en overleed in Nederland op 8 maart 2014, Internationale Vrouwendag. Ze was een moedige krachtige vrouw. Een vrouw die niet alleen een blijvende bron van inspiratie is; maar een vrouw die voor velen een gedachtengoed nalaat, een attitude. Een vrouw die staat voor anders denken en anders handelen.
Een vrouw met een visie op de samenleving die voorzag dat succesvol leiderschap in de 21e eeuw gebaseerd is op diversiteit.

Een van de kernpunten die Joan Ferrier uitdroeg was:
Ontwikkel de eigen kracht van mensen….

Heel actueel als we kijken naar onze samenleving nu om vanuit die gelijkwaardige benadering elkaar tegemoet te treden en te blijven treden.

Ik voel me bijzonder verbonden met wat er op dit moment in Syrië gebeurt en hoe de vluchtelingencrisis ons nu ook hier uitdaagt.
Ik sta hier als moeder van mijn twee prachtige kinderen, waarvan mijn dochter is geboren in Damascus en mijn zoon de naam Damascus draagt.
Ik sta hier als professional.
Ik sta hier als betrokken burger.

Velen van u weten als geen ander dat als je eenmaal je hart aan twee landen hebt verpand je altijd blijft zoeken naar de verbinding tussen beide werelden.

Ik vind het mooi om deze Joan Ferrier penning te mogen ontvangen omdat het een erkenning is voor het werk dat ik afgelopen jaren heb mogen doen. De jaren leven en werken in Syrië hebben me wakker geschud. Bij terugkomst in Nederland realiseerde ik me hoe groot de kloof soms is en hoe groot de vooroordelen soms zijn. Ik probeer met verhalen en het delen van ervaringen mensen hier te inspireren in de hoop op meer begrip over en weer.

Voor mij staat de penning ook symbool voor de kracht van de mensen waarmee ik leef en samenwerk en al die mensen die ik de afgelopen jaren heb mogen ontmoeten, in Nederland, in Syrië, in Jordanië en Libanon. Dierbare vriendinnen en vrienden, coalitiepartners, zielsverwanten, de warmte van mijn familie, mijn geliefde en mijn kinderen en de inspirerende collega’s van oa. Waka Waka (in het bijzonder Maurits Groen), Helping Refugees in Jordan (in het bijzonder Catherine Ashcroft), Het Apostolische Genootschap (in het bijzonder Hans en Jolande Leeflang),  en Het Grote Midden Oosten Platform (in het bijzonder Sylva van Rosse).

Het is ook een moment om stil van te worden.

….

En in die stilte ontstaat ruimte om te voelen.
Ruimte voor ontmoeten.
Ruimte om de verbinding te ervaren, met jezelf en met de ander.
Ik neem u graag mee in enkele ontmoetingen die deze ervaringen illustreren onder het motto “Ontwikkel de kracht van luisteren”.

In 2013 reisde ik naar Jordanië. Een goeie vriendin zei: “Als jij wil weten hoe het met de Syriërs is dan koop je gewoon een vliegticket en dan ga je.” Ik had dat zetje toen nodig en zat vast in verdriet over mijn verloren contact met de Syriërs en dacht in onmogelijkheden.
Luisteren naar innerlijke belemmeringen is een voorwaarde voor actie.

2013-08-18 17.15.27 (Large)

Foto: Esseline van de Sande

Dat zetje leidde ertoe dat ik in het huis van Alia belandde. Het was 40 graden en haar moeder zei: “Kinderen maken jullie de raampjes van de tent open zodat de wind er een beetje doorheen kan waaien?” Alia hielp trots haar grote broer en scheurde het met klittenband vastgemaakte raampje open. Tot mijn verbazing viel er uit het raampje een grote sleutel. Ik keek naar Umm Ali en zei: “Wat moet je met een sleutel in een tent?” Iedereen moest lachen.

Daarna werd het even stil.

Umm Ali pakte mijn arm en zei: “Ya ochtee,  Mijn Zuster, Dit is de sleutel van ons huis in Palmyra. Het is het enige wat nog over is van ons huis, ons leven daar…” De emoties waren direct voelbaar. We hielden elkaars handen vast en huilden, samen. 

Luisteren naar verhalen over en weer is een verborgen juweel dat verbindt.

Toen ik bij Umm Ali op bezoek was had ik voor haar een lamp meegenomen. Het leek me het belangrijkste wat een vrouw met haar gezin in het donker kan gebruiken.

IMG_3753

Op bezoek bij Umm Ali Foto: Julien Almeda Cole

U kent het wellicht, de Waka Waka Lamp, een duurzame oplaadbare zonnelamp waarmee je ook je telefoon kan opladen. Ik stuurde een twitter bericht aan Waka Waka en schreef:
“They need light here!”. Het toeval wilde dat Waka Waka net bezig was met het voorbereiden van de campagne Solar for Syria. Zo belandde ik in het campagne team als verhalenverteller om de link te leggen naar de Syrische context.

Later vertrok ik met koffers vol lampen, dozen kleurpotloden en 280 tekeningen van het Apostolische Genootschap en scholen in Den Haag. De Syrische kinderen tekenden een antwoord.

Slide42

Een Syrische familie uit Deraa in Jordanië Foto: Esseline van de Sande

Ik bracht hun tekeningen terug naar de kinderen in Den Haag. Ze kregen direct antwoord en dat was een ontroerend moment. Het Jeugdjournaal was bij deze ontmoeting en zo zagen alle kinderen in Nederland wat de kracht is van verbinding.

IMG_5888

Jeugdjournaal in de Wonnebold Den Haag Foto: Esseline van de Sande

Bij mijn rondgang langs schoolklassen nam ik de tekeningen mee en de kinderen reageerden vaak verbaasd…Dat zijn de tekeningen uit het Jeugdjournaal?!!!

Er gaat niets boven echt…

Inmiddels zijn er meer dan 70.000 Waka Waka lampen in en rond Syrië verspreid, waarmee sommige vrouwen een inkomen verdienen, geld uitsparen, veilig in het donker over straat kunnen en kinderen kunnen ‘s avonds huiswerk maken.

IMG_5913

Langs de Syrische grens bij Mafraq Foto: Esseline van de Sande

Dit licht “Ontwikkelt de eigen kracht van mensen.”

IMG_5361

Persconferentie Geneve januari 2014  Foto: Esseline van de Sande

Joan Ferrier zei: “Wat blijft is de onbreekbare kracht van vrouwen.”

Dat deed me denken aan een van de krachtige Syrische vrouwen die ik in 2014 tijdens een persconferentie in Geneve hoorde spreken. Ze wist van geen wijken: “We have come to make Peace, there may be a Geneva, 3,4,5 or 20, but we will continu till it is done.” De vastberadenheid en het leiderschap van deze vrouw was indrukwekkend.

Mag ik u voorstellen aan Rafif Jouejati:

Rafif Jouejati036

Alternative Roads to Peace in Pakhuis de Zwijger Foto: Ruud Koppenol

Rafif Jouejati zet zich als een van de vele toekomstige leiders in voor de opbouw van het nieuwe Syrië. Zij was de woordvoerster van de Syrische vrouwen in Geneve die als eerste in januari 2014 een concreet vredesplan neerlegden. Hoe kan het dat we in Nederland nog nooit van deze vrouwen en het vredesplan hebben gehoord?

De Syrische vrouwen zitten niet aan de onderhandelingstafel maar in een adviescommissie. Een schatting is dat 70% van de huishoudens in Syrië nu wordt geleid door vrouwen. Syrië kent lokale burgercomités die elke dag bezig zijn het land overeind te houden en weer op te bouwen. Hierin spelen de Syrische vrouwen een cruciale rol. Laten we ons in Nederland verbinden met die krachtige stemmen en luisteren naar wat de Syriërs zelf willen.

Begin maart is het twee jaar na de ontmoeting in Genève gelukt om hier via Het Grote Midden Oosten Platform meer bekendheid te creëren voor het werk van Rafif en de lokale Syrische burgercomités. Een opiniestuk van haar hand verscheen in Trouw onder het motto: Goed nieuws uit Syrie: het Syrische Freedom Charter. Rafif sprak hier voor studenten en burgers, voor beleidsmakers en via Your Middle East en Nieuwsuur.

IMG_3760

Nieuwsuur in Pakhuis de Zwijger Foto: Esseline van de Sande

Waarom horen we zo weinig het verhaal van een andere Syrische toekomst?

Een toekomstig Syrië dat is gebaseerd op seculariteit, vrijheid, gelijkheid en democratie. Dat zijn de uitgangspunten van Het Syrische Freedom Charter dat inmiddels meer dan 70.000 Syriers hebben ondertekend met gevaar voor eigen leven om uit te komen voor deze idealen in oorlogstijd.

Vanuit Het Grote Midden Oosten Platform verken ik nu samen met mijn collega Shervin Nekuee en Rafif Jouejati hoe het Syrische Freedom Charter ons kan helpen met de problemen rondom radicalisering in de Europese steden. We kunnen van elkaar leren.

Hier is daar, daar is hier.

De verbinding tussen de kracht van de Syriers en de kracht van de diversiteit in Nederland is gelegd.

Joan Ferrrier zei: ‘Het is goed verschillen te benoemen dit is een kans op een ander perspectief of een mooiere verbinding.

Er is moed voor nodig om verschillen onder de ogen te zien.

Er is ook moed nodig voor de ontmoeting.

Er zijn er velen die deze ontmoeting dagelijks aangaan.

Dit is de hoop en de kracht van een divers en bloeiend Nederland.

IMG_7892

Twee Syrische meisjes in Jordanie Foto: Hassan al Hijazi & Esseline van de Sande

Een vriendin zei: een klein lampje geeft al veel licht. Iedereen kan dit lampje zijn.

Het luisteren naar en delen van verhalen vormt de basis en de kracht van verbinding.
Vind de rust. Vind het vertrouwen om te luisteren.

Wie zich gehoord voelt kan een vriend of bondgenoot worden, en vrienden en bondgenoten hebben we nodig, velen.

De ander dat ben jij.

Esseline van de Sande

Dit dankwoord werd uitgesproken tijdens de uitreiking van de eerste Joan Ferrier Penning in de Koningskerk Amsterdam op 20 mei 2016.

Advertenties

Over Esseline van de Sande

Opmerkelijke Ontmoetingen Wondrous Encounters
Dit bericht werd geplaatst in Ruis. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s