Muzikale Ontmoeting

Burgemeester Tigelaar & Maestro Majed Saraiedin

Het is zaterdagmorgen 28 oktober jl. Zacht licht valt door de honderden ruitjes van de Oude of Martinikerk. De geur van koffie heet ieder welkom, een bos bloemen siert de plek naast het spreekgestoelte. Het is de tweede dag van de Pop-up Bazar Voorburg, een initiatief van De Stadscoalitie met als doel het zichtbaar maken van verborgen talenten, in het bijzonder van nieuwe ondernemers in de stad, voormalige vluchtelingen die zich in Leidschendam-Voorburg hebben gevestigd. 11 winkels openen gastvrij hun deuren voor vakgenoten; De Syrische bakker laat Syrische patisserie proeven bij Bakkerij Klink, de klokkenmaker repareert klokken in The Hands of Time en de haute-couture ontwerper toont zijn recente ontwerpen in de etalage van Allure Couture. Passie is universele taal. Centraal staat de ontmoeting tussen vakgenoten.Mail poster2 kleine versie.jpeg

Wang Choy, de oud-voorzitter van de winkeliersvereniging, ontdekte op een ochtend bij het langslopen van de kerk dat burgemeester Tigelaar achter het orgel zat. Dat bracht ons ertoe de burgemeester te vragen voor dit verrassingsconcert om het belang van multi- talent te onderstrepen. Als we elkaar altijd op dezelfde dimensie aanspreken, ontdekken we niet dat er zoveel meer mogelijk is. We kunnen zo oneindig veel meer van elkaar verwachten. Ook vroegen we de burgemeester twee Arabische muziekstukken op het orgel te spelen.

Esseline-12_preview.jpeg
De Syrische dirigent, componist en fluitist Majed Saraiedin maakt het concert compleet met zijn bijdrage op de ‘nai’-fluit, oorspronkelijk een vijfduizend jaar oud instrument uit Mesopotamië, gemaakt van het riet van de Eufraat. Daar waar 5000 jaar geleden het eerste muziekstuk werd gecomponeerd op een kleitablet, een hymne opgedragen aan de Maangodin Nikkal, in het toenmalige Tweestromenland.

De beide musici stemmen vooraf met elkaar af welke stukken het meest geschikt zijn. Majed neuriet een paar strofen en de burgemeester kiest ter plekke voor de twee liederen:

1. Shati ya Dunia: Oh ga regenen, zodat onze oogst vermeervoudigd en mooier wordt. 2. Oh Lauwre Uhuboekee: Oh Lauwre jouw liefde heeft mijn hart laten smelten, ik heb je liefde geschonken. De burgemeester beroert met zijn improvisatie alle aanwezigen, maar in het bijzonder de Syriërs. Muziek van ver klinkt even heel dichtbij, in het hart van Voorburg.

Esseline-1_preview.jpeg

Tijdens het concert wordt een gedicht voorgedragen van de Syrische dichter, scenario-schrijver Adnan Alaoda omlijst door improvisatie van Majed Saraiedin.

Verblijvend in Voorburg
Verblijvend in Voorburg vraag ik me af:
Ben ik mezelf of verbeeld ik mezelf in een droom?
Verblijvend in Voorburg staar ik naar mensen
De paden voor het reizen zijn open
Maar de weg naar Damascus is gesloten.
Zittend en overgenomen door de tijd die moe van mij is,
Omdat ik moe ben.
Ik zweer bij God: ‘Ik ben moe’
En ik ben veranderd
Net als een dag die als vrijdag slaapt en als zaterdag wakker wordt.

Vertaling Nassira Takhtoukh

In het nagesprek met de beide musici komt de overeenkomst naar voren tussen de rietfluiten en de orgelpijpen. Net als de orgelpijpen hebben de rietfluiten elk een andere toonhoogte. Ook zijn er typische verschillen tussen westerse en oosterse muziek in klankkleur en toonsoorten. De Arabische muziek kent de kwarttonen die je in vervoering brengen. De Arabieren hebben er een apart woord voor: ‘tarab’. Majed zegt: ‘Ik heb genoten van de manier waarop de burgemeester onze muziek op het orgel heeft uitgevoerd.’ Op de vraag of de burgemeester hoopt dat hij nu vaker wordt gevraagd voor een bijdrage met muziek antwoordt hij stralend: ‘Muziek verbindt mensen, ik ben altijd in voor dergelijke verzoeken.’

Esseline-6a_preview.jpeg

Dit artikel verscheen eind december 2017 in Rond de Oude Kerk Wijkgemeente Martini te Voorburg.

Voor meer informatie zie FB De Stadscoalitie & stadscoalitie@gmail.com

Advertenties
Geplaatst in Ruis | Een reactie plaatsen

Pop-up Bazar Voorburg

Op zaterdag 28 oktober 2017 werd in de Herenstraat in Voorburg een zogenaamde Pop-Up Bazar gehouden, een mooi initiatief, dat werd georganiseerd door de Stadscoalitie. De Pop-up Bazar is bedoeld om voor oorlog gevluchte talenten in contact te brengen met Nederlandse specialisten in hetzelfde beroep.

VIDEO gemaakt door Desi Goudman & Jacques van Herten van Midvliet TV:

 

Geplaatst in Ruis | Een reactie plaatsen

Pop-up Bazar Huygenskwartier

Shamie en Monique, Enas en Lisette Krul (foto: Inge Koot). Vlnr. Shamie Hamidi & Monique Altorf, Enas Oudeh & Lisette Krul (foto: Inge Koot).

Dit artikel verscheen in Het Krantje Online op 25 oktober 2017.

Voorburg – Elf ondernemers gaan op 27 en 28 oktober samenwerken met vakgenoten uit andere landen tijdens de Pop-up Bazar in het Huygenskwartier. Zo biedt Brasserie Aangenaam Afghaanse gerechten die bereid worden door Shamie Hamidi uit Afghanistan en richt Enas Oudeh samen met Kunstuitleen Voorburg een tentoonstelling met vijf Syrische kunstenaars in. Bezoekers kunnen kennismaken met de cultuur, de expertise en het vakmanschap van voormalige vluchtelingen die zich in Leidschendam-Voorburg hebben gevestigd.

De Pop-up Bazar is een initiatief van de Stadscoalitie, opgericht door Esseline van de Sande en Shervin Nekuee. Zij gaan op zoek naar samenwerkingen tussen nieuwkomers, vluchtelingen en in Leidschendam-Voorburg gevestigde immigranten met ondernemersachtergrond.

“Er vindt zoveel verspilling van talent plaats. Vijftig procent van de vluchtelingen komt niet aan het werk, dat vind ik onacceptabel,” zegt de gedreven Esseline van de Sande, bruggenbouwer tussen de westerse samenleving en nieuwkomers. Veel mensen hebben een eigen onderneming gehad in het land van herkomst maar lopen in Nederland tegen allerlei obstakels aan om een eigen bestaan op te bouwen. Zo heeft Enas Oudeh Kunst en beeldhouwen gestudeerd in Syrië. Zij had een eigen winkel waar zij sieraden verkocht. Door een bom is alles verwoest en is zij twee jaar geleden gevlucht. Dankzij de Leidschendamse Pop-up Bazar in mei dit jaar is zij weer gestart met het maken van sieraden. “Dat was een goede stap voor mij.” Shamie Hamidi staat te trappelen om heerlijke Afghaanse gerechten te bereiden bij Brasserie Aangenaam. “Ik ga Monique, de kokkin daarbij helpen omdat er nogal wat bijzondere ingrediënten gekocht moeten worden.”

Maar er is nog meer te proeven, te zien en te beluisteren tijdens de Pop-up Bazar vrijdag en zaterdag. Bij Bakkerij Klink kan men genieten van de Syrische patisserie van Farhan Kul Ali. In The Hands of Time werkt klokkenmaker Mustaffa Saeed en bij Cosmo Kappers is er Henna handpainting door Nahid Mohammed en nail-art door Rana Al Kour. In Museum Swaensteyn draait een filmprogrammering samengesteld door Rosh Abdel Fattah (Artistiek Directeur Arab Camera Festival) en kan men vrijdag in Wijnhuys Huygens wijn van Ofran Badakshani (dichter en filosoof) proeven. Ook studenten van het mbo Rijnland dragen een steentje bij door koffie en Syrische patisserie, te verzorgen. In Huize Swaensteyn is naast een proeverij van Darwish Levantine Food en muziek op 27 oktober om 15.00 uur een lezing van Rodaan al Galidi. Op zaterdag 28 oktober is er om 12.00 uur in de Oude Kerk een verrassingsconcert met de Syrische dirigent Majed Saraiedin.

Locaties die deelnemen zijn te herkennen aan een rode loper voor de deur. Meer informatie via facebook (@deStadscoalitie).

Geplaatst in Ruis | Een reactie plaatsen

Passie is universele taal

Niet dezelfde taal, maar wel verbonden door passie voor vak


© Daniella van Bergen

VIDEO: 
Ze spreken elkaars taal niet. Maar delen dezelfde passie voor een vak. ,,Dat herken je en zo begrijp je elkaar.” De Herenstraat in Voorburg wordt er een verrassende Pop-up Bazar van.

De glinstering in de ogen van Mustafa Saeed is onmiskenbaar als hij over de klok praat die hij thuis in Voorburg heeft schoongemaakt en gerepareerd op verzoek van vakgenoot Jan-Bert van Laren. Zo’n typisch Nederlandse Sallandse klok had de klokkenmaker uit de Syrische kustplaats Latakia nog niet eerder in handen gehad, zegt hij stralend. ,,Antieke klokken zie je in Syrië niet. Wel een enkele staande klok voor in huis en klokken voor de industrie. Horloges zijn de echte statussymbolen in Syrië. Rolex, Omega, Breitling. Ik verkocht, repareerde en deed het onderhoud van voornamelijk horloges in Latakia.” Vóór zijn vlucht.

Het begrip ‘tijd’ wordt in het strak georganiseerde Nederland anders gevoeld dan in Syrië. ,,Wij zeggen ‘de tijd is van goud”’, vertelt Saeed lachend. ‘Je neemt de tijd, vooral om elkaar te ontmoeten’, is de Nederlandse vertaling daarvan uit het Arabisch.

Universeel

Vanwege die ontmoeting én omdat uurwerken voor vakmensen waar ook ter wereld universeel zijn, ontstond het contact tussen Saeed en Van Laren. Saeed kwam voor zijn Voorburgse collega als geroepen. ,,Ik was al een tijd op zoek naar een klokkenmaker omdat ik het werk niet meer alleen aankan. Oproepen op Facebook leverden niets op”, zegt Van Laren in zijn ‘tijdwinkel’ in de Herenstraat, die hij in 2011 overnam van de – ook letterlijk – oude eigenaar.

Dat Saeed en hij elkaar vonden, komt door Esseline van de Sande van De Stadscoalitie. Zij is initiatiefnemer van het bij elkaar brengen van voor oorlog gevluchte talenten en Nederlandse specialisten in hetzelfde beroep. Niet alleen de klokkenmaker, ook een modeontwerper, schoenmaker, kok, patissier en muzikanten.

Mustafa Saeed en Jan-Bert van Laren buigen zich over een uurwerk in de klokkenwinkel van Van Laren in de Voorburgse Herenstraat. De Sallandse klok op de voorgrond is door Saeed gerepareerd. ,,Niet eerder zo’n Hollandse klok in handen gehad.’’

Mustafa Saeed en Jan-Bert van Laren buigen zich over een uurwerk in de klokkenwinkel van Van Laren in de Voorburgse Herenstraat. De Sallandse klok op de voorgrond is door Saeed gerepareerd. ,,Niet eerder zo’n Hollandse klok in handen gehad.’’

Ze komen vrijdag 27 en zaterdag 28 oktober samen in vrijwel alle winkels in de Voorburgse Herenstraat. Een Pop-up Bazar, noemt Van de Sande het. ,,Het leuke van deze Herenstraat is dat het in de winkels om vakmanschap draait. De klokkenwinkel, bruidswinkel, schoenmakerij. Zo dicht bij Hofwijck, waar Christiaan Huygens heeft gewoond, de ontdekker van onder meer het slingeruurwerk. Je vóelt hier die sfeer waarin een kans ontstaat op de uitwisseling tussen vakmensen, samenwerking en versterking van elkaars netwerken. Want dat is waar het vaak misgaat in het benaderen van vluchtelingen. Dat we hun talenten geen kans geven”, zegt Van de Sande die zelf in Syrië heeft gewoond en Arabisch spreekt.

Zoals Taissir Al Kabbani, modeontwerper uit Syrië. Haute couture. Taissir had in Syrië een atelier met veertig werknemers. Hij heeft grote sterren gekleed in eigen land, Egypte en Libanon. Van de Sande: ,,Taissir heeft een huis toegewezen gekregen in Westland. Tussen de tomaten kan hij zijn talent niet kwijt. Ik heb onlangs een opiniestuk geschreven, waarin ik er voor pleit beter te letten op de talenten van de mensen die hier komen. Zeker ook in relatie met de plek waar ze komen te wonen.”

Paspop

Van de Sande vindt het ‘fantastisch’ dat de ondernemers de Bazar een kans willen geven. ,,Als het klikt is het prachtig. Zo niet, is het ook goed. Maar dan hebben we een podium gekregen om het te proberen. De Bazar biedt niet alleen ondernemers een nieuwe culturele en economische interventie, maar draagt ook naar het publiek de boodschap uit van verbinding, diversiteit en vernieuwing.”

Taissir Al Kabbani drapeert binnen een paar minuten twee lappen stof tot een avondjurk op een paspop. De pop staat in het atelier van bruidswinkel AllureCouture van Eva Roelandt, waar Al Kabbani volgend weekeinde een topstuk presenteert. Thuis in Westland gemaakt op een paspop en naaimachine van Roelandt.

Ze kijkt geroerd naar de zwierige manier waarop Al Kabbani met de stof bezig is. ,,We hebben allebei de passie om een vrouw te laten stralen”, zegt ze. ,,Daardoor begrijpen we elkaar meteen. Ook al spreek ik geen Arabisch en Taissir een beetje Nederlands. Ik zie het ook bij mijn coupeuse uit Azerbeidzjan. Ze werkt net als Taissir direct op de pop. Direct vanuit haar hart. Ze zegt altijd: ‘De dag dat ik niet meer kan naaien, wil ik dood’. Die passie zie ik bij Taissir ook.”

Syrische vluchteling en mode-ontwerper krijgt een kans bij bruidswinkelzaak in Herenstraat in Voorburg

Syrische mode-ontwerper krijgt een kans bij bruidswinkelzaak in Herenstraat in Voorburg © Daniella van Bergen
Geplaatst in Geopolitics, Refugees | Tags: , | Een reactie plaatsen

Utopia ligt om de hoek

Utopia ligt om de hoek

Vluchtelingen bij Mafraq, Jordanië (foto: Esseline van de Sande) 

Een verkorte versie van dit opiniestuk stond op 7/8 oktober in de NRC deze langere versie verscheen op 10 oktober via Het Grote Midden Oosten Platform.

DOOR TINEKE BENNEMA EN ESSELINE VAN DE SANDE

Femke Halsema schetst in de NRC haar utopisch beeld van een land waar vluchtelingen kunnen wonen gebaseerd op het huidige Za’atari kamp in Jordanië. Welnu, Halsema wordt op haar wenken bediend, haar droom is al werkelijkheid. Jordanië bestaat al decennia lang voor een meerderheid uit vluchtelingen, Palestijnse, en heeft daarbovenop ook nog eens een 2,2 miljoen vluchtelingen uit Syrië onder zijn hoede genomen. De tenten zijn langzamerhand vervangen door beton, er zijn scholen, winkeltjes, moestuintjes. Maar de miljoenen mensen die hier wonen hebben niet het gevoel dat ze erbij horen.

Nu zou er dus in dit land een stuk grond vrijgemaakt moeten worden voor een vluchtelingenutopia. Natuurlijk, het gaat om een gedachtenexperiment, maar toch even praktisch: welke en hoeveel vluchtelingen mogen daar gaan wonen, als de meerderheid van het land al in aanmerking komt? Een detail misschien, maar Nederland wil nog niet eens enkele duizenden vluchtelingen opnemen, zouden koning Abdallah of Assad echt enthousiast worden als er een stuk van zijn land wordt geclaimd? Bovendien, de tijd is voorbij dat landen gebieden beschikbaar stelden die niet van hen waren. Engeland en Frankrijk kwamen daar in 1917 mee weg in het Midden-Oosten, maar die verdeling is een van de oorzaken van oorlogen gevolgd door de huidige migratie.

De vluchtelingencrisis kan niet worden opgelost als we alleen denken aan ons economisch eigenbelang en de vluchteling negeren. Westerse handelsbarrières met Afrika leidden ertoe dat daar weinig werk is. En juist de westerse oliebehoefte, het neokolonialisme, de verdeel-en heerspolitiek maakten het Midden-Oosten tot een dystopie. Globalisering en social media hebben er tenslotte voor gezorgd dat ‘almost-haves’, ‘haves’ willen worden en dat ook gemakkelijker kunnen. Grenzen liggen zoals Halsema meent niet meer vast, maar zijn juist aan het verschuiven. We zien de barensweeën van een Koerdistan, van een nieuw Syrië. Die revoluties maken gedeeltelijk een einde aan de opgelegde grenzen van de 20 e eeuw.

Halsema’s visie is een deja vu. Ons utopia bevindt zich niet achter hekken, uit het zicht, in een permanent, ver inferno. Ons utopia is gebouwd op gelijkwaardigheid en niet op behoud van welvaart voor de happy few. Westerse landen hebben al laten zien nauwelijks een cent te willen steken in landen die al decennia lang vluchtelingen permanent opvangen zoals het huidige Jordanië, Libanon, Turkije, Pakistan of Oeganda. Veruit de belangrijkste reden om vanuit die landen naar het westen te vluchten is het ontbreken van een toekomstperspectief in de regio. Niet voor niets voorspelde het World Economic Forum in 2016 dat in 2030 een groot aantal CEO’s een Syrische herkomst zal hebben. De diversiteit aan talent zal een kans vormen, een sociale- en economische verrijking voor ons allemaal.

Het Nederlandse overheidsbeleid is erop gericht deze nieuwkomers te verstoppen, maar dan in de polder. Er wordt niet zoals in Zweden gekeken naar je talent, maar je krijgt in Nederland een woonplek aangewezen op de plek waar toevallig woonruimte vrijkomt. Zo belandt een haute couture ontwerper in het Westland en een musicus in Rijt.

Echt idealisme vergt inspanning van beide zijden en wordt in ons land gevormd door de diverse lokale initiatieven met innovatieve werkwijzen. Het Einstein project in Utrecht waar Nederlandse studenten en migranten samenwonen. Of onze pilot in de gemeente Leidschendam-Voorburg waar vluchtelingen de bazar doen herleven in de polder met hun ambachten en steun van kleine ondernemers, en de gemeente. Met de interventie van de Pop- up Bazar ontstaat een brede integratieve aanpak rond de thema’s: ondernemerschap, cultuur en onderwijs. De gedachte is gebaseerd op de oude bazar technieken uit het Midden-Oosten. Er ontwikkelt zich op deze manier een stadscoalitie waarbij nieuwe en oude ondernemers in de stad met elkaar samenwerken. Dit genereert vertrouwen, draagvlak en verbinding tussen diverse partijen, in het brede politieke spectrum van links tot rechts. Er ontstaan nieuwe netwerken, werk voor menigeen, een andere beeldvorming en innovatieve werkwijze rondom nieuwkomers die ook oudere immigranten en gerenommeerde ondernemers activeert.

Unheimisch lege Nederlandse winkelstraten worden gevuld met kleurrijke getalenteerde ondernemingen. De eigenaresse van een haute couturewinkel die we kennen, aarzelt geen moment en geeft aan de net gearriveerde modeontwerper uit Damascus haar naaimachine, een paspop en diverse soorten stof zodat hij aan de slag kan gaan en een ontwerp kan presenteren. Dat was deze maand een realiteit. Iedereen doet hier mee. Ons utopia ligt om de hoek.

Geplaatst in Ruis | Een reactie plaatsen

Pop-up Bazar Leidschendam

VIDEO:

Pop-up Bazar Leidschendam een video van John Meijer van TV Midvliet

Wordlfoodlab, Oosterse muziek & vakmanschap

Ontmoet nieuwe ondernemers in de stad.

 

Geplaatst in Ruis | Een reactie plaatsen

Nieuw Wij

KERSTVIDEO VAN 2016: HIER WORD JE ECHT BLIJ VAN!

Sinds een jaar bouwen wij aan een stadscoalitie in Leidschendam-Voorburg. Het doel is om de burgers van de stad in contact te brengen met de ‘nieuwe buren’: migranten die de afgelopen jaren in de gemeente zijn komen wonen. De verbindingen zijn talrijk. “Het voelt alsof we samen een tapijt knopen”, zegt Shervin Nekuee, een Iraanse socioloog die dertig jaar geleden naar Nederland kwam. “Onze steden bestaan uit mooie doch losse draden. ‘Living apart together’ is de norm. Maar de gemeenschap kan samen zoveel meer”, zegt sociaal-psychologe Esseline van de Sande. ‘De stadscoalitie richt zich op onze onderlinge verbanden. Ontmoetingen als middel voor een veerkrachtige gemeenschap.’

Door: Shervin Nekuee en Esseline van de Sande
Dit artikel verscheen op 23 december 2016 jl. via NieuwWij video staat onderaan!

thumb_img_6112_1024

We luisteren in Leidschendam-Voorburg oprecht naar elkaar. De ervaren taaldocent, de startende Syrische ondernemer, de gevestigde ondernemer, de onontdekte Somalische kokkin, de idealistische Hollandse prediker, de bejaarde die nog zoveel levenservaring te delen heeft, de zoekende Irakese winkelier, de wijkbewoner met zoveel verlangen voor zijn leefomgeving. Ze delen hun levensverhaal.

We werken vanuit het hart, zijn nieuwsgierig, onderzoekend naar wie de mensen zijn, wat hen ontroert en waar ze blij van worden. En we nodigen ze uit om deel uit te maken van ons gezelschap, de stadscoalitie. Samen een avond dineren met dertig anderen, mensen die elkaar niet dagelijks tegenkomen. De Hollandse MKB-bestuurder, de Jamaicaanse bodyguard in spé, de Algerijnse ICT-specialist en de Iraakse koekjesmaker, de wethouder en de Somalische meubelmaker. Als het stroomt worden ze onderdeel van onze stadscoalitie voor vluchtelingen en nieuwkomers, waarin geven en nemen centraal staat. Een Hollandse top-accountant helpt een jonge Syrische collega op weg; hij mobiliseert om te beginnen zijn jonge energie in een klus waar niemand aan toekwam. Een Colombiaanse bio-ingenieur werkt vrijwillig voor een Nederlandse pionier; hopelijk als stap op de weg naar een betaalde baan. Een innovatieve onderneemster tovert oude lege kantoorruimtes om tot aangename startup-omgeving en biedt een gratis ruimte aan een sprankelende Syrische kapster.

Anno 2016 ontstaat er iets moois in Leidschendam-Voorburg. De jonge dominee van de oude dorpskerk (1653) in Leidschendam omarmt de stadscoalitie. Ze stelt de kerk open en benoemt de kerk als ‘huis van verhalen’. Zo wordt de kerk, die in de volksmond vanwege zijn achthoekige diamantvorm beter bekendstaat als de Peperbus, dé plek van de viering van onze stadscoalitie Leidschendam-Voorburg. Een samenkomst met alle betrokkenen en vele anderen die sympathiseren met dit initiatief. Een inspirerende mengeling van jong en oud, nieuwe en oude burgers. Ze laten zich ontroeren door een prachtige muzikale vertelling. Het ensemble Eerst was er Thuis speelt. Een samenwerking tussen de Palestijnse Luitspeler Amer Shanati uit Syrië, singer- songwriter Stephanie Ruijsenaars (Stefka), Robbert Verweij trompet en Christian ten Hoope op bas.

Het zijn de dagen van het licht vooruitlopend op de Kerst waar het vluchtverhaal opnieuw actueel is. De kerk zit vol, zelfs de balkons zijn bezet. ‘Voor zo’n divers gezelschap speelden we nog nooit’, zegt Stephanie achteraf. Het is muziek die ons verbindt. In allerlei culturen maken we een reis naar een verloren thuis; in de muziek met poëzie, via nieuwe en oude volksmelodieën. Het is een avond van verhalen over nieuwsgierigheid, Rumi en hoop. Klanken van oost en west versmelten. Het publiek is ontroerd bij liederen voor vaderland en moederland. De soepele overgang van Mahmoed Darwish naar “Denkend aan Holland” vervoert en bij het kinderliedje ‘Ummi – Mijn moeder’ stromen de tranen…

Maar het is vooral een avond van intense blijdschap, van ontmoeting. Een avond die moed geeft en vertrouwen als de losse draden in onze samenleving zich samenvlechten tot een nieuw patroon. Wat een prachtig tapijt! Kijkt u zelf, het nieuwe wij!

Shervin Nekuee en Esseline van de Sande zijn als experts betrokken bij Het Grote Midden Oosten Platform

Geplaatst in Collectivisme, Overbruggen, Refugees | Tags: | Een reactie plaatsen